«Πας ουν όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων ομολογήσω καγώ εν αυτώ...»

Κυριακή των Αγίων Πάντων σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί, και ο Κύριος μέσα από το ευαγγελικό ανάγνωσμα που ακούσαμε πριν λίγο απευθύνει σ' εμάς μια σαφή προειδοποίηση: «Όποιος Τον ομολογήσει μπροστά στους ανθρώπους θα τον ομολογήσει κι Εκείνος μπροστά στον Πατέρα Του, ενώ όποιος Τον αρνηθεί μπροστά στους ανθρώπους θα τον αρνηθεί κι Εκείνος μπροστά στον Πατέρα Του». Οι στίχοι αυτοί γεννούν μέσα μας την επιθυμία να ομολογούμε τον Κύριο ώστε να τύχουμε της μεγάλης τιμής. Στο σύντομο χρόνο του κηρύγματός μας θα προσπαθήσουμε να εμβαθύνουμε στους στίχους αυτούς.

Κατ' αρχήν να πούμε ότι οι δυο στίχοι συνοψίζουν τη γενική σκέψη της καρτερίας που πρέπει να δείχνουν οι χριστιανοί στους διωγμούς. Προηγουμένως ο Κύριος είχε μιλήσει για τις θλίψεις που περιμένουν τους πιστούς του Χριστού: τις μαστιγώσεις, την προσαγωγή σε δικαστήρια, ότι θα γίνουν μισητοί απ' όλους επειδή θα πιστεύουν στο Χριστό. Τόσο φοβεροί θα είναι οι διωγμοί σε σημείο που άπιστος αδελφός θα παραδώσει στο θάνατο τον αδελφό του που πίστεψε στο ευαγγέλιο, το ίδιο θα κάνει και ο άπιστος πατέρας για το πιστό στο Χριστό παιδί του. Όπως είναι φυσικό κάθε πιστός ακόλουθος του Χριστού ακούγοντας τα μαρτύρια που τον περιμένουν ταράζεται, νιώθει φόβο κι αγωνία. Ο Κύριος με τα λόγια που αναλύουμε ενισχύει κι ενθαρρύνει τους πιστούς του. Με την υπόσχεση της ομολογίας τους μπροστά στον Ουράνιο Πατέρα Του γεμίζει τη ψυχή τους ελπίδα.

Από τους λόγους του Κυρίου θα πρέπει να προσέξουμε τη δοτική εμοί. Ο άνθρωπος ο οποίος ομολογεί το Χριστό ενώπιον των διωκτών του το καταφέρνει όχι χάρη στη δική του δύναμη αλλά βοηθούμενος από τη θεία χάρη. Ο Χριστός είναι Αυτός που εμπνέει μέσα στη ψυχή του ανθρώπου το θάρρος, τη παρρησία να ομολογήσει το Χριστό ενώπιον των διωκτών του και με κίνδυνο της ζωής του. Οι πρώτοι βέβαια που κήρυξαν το ευαγγέλιο κι ομολόγησαν τη θεότητα του Χριστού ήταν οι Απόστολοι μέσα σ' ένα κόσμο τρομερά εχθρικό για το Χριστό. Αφού χαρακτηριστικά είχε πει σ’ αυτούς ο Κύριος ότι τους αποστέλλει σαν πρόβατα μεταξύ λύκων. Αντιθέτως γι αυτούς που Τον αρνούνται ο Κύριος χρησιμοποιεί την αιτιατική εμέ πράγμα που φανερώνει ότι ο αρνητής του Χριστού Τον αρνείται επειδή στερείται της θείας χάρης, αφού δεν υπάρχει μέσα του πρόσφορο έδαφος για να σκηνώσει η θεία χάρη.

Η φράση «έμπροσθεν των ανθρώπων» αναφέρεται ειδικά στους ανθρώπους που καταδιώκουν το χριστιανισμό. Δεν πρόκειται όμως για ομολογία με λόγια και χωρίς αντιδράσεις. Είναι γεγονός ότι η πίστη του Χριστού διώχτηκε σκληρά σε διάφορες εποχές. Διώχτηκε από τους Ρωμαίους αυτοκράτορες για τριακόσια χρόνια, από τους αιρετικούς που ανεφύησαν μετά τους διωγμούς, στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και σ’ όλες αυτές τις εποχές υπήρξαν άνθρωποι που χωρίς να υπολογίζουν απειλές, φρικτά βασανιστήρια και βίαιο θάνατο ομολόγησαν την πίστη και την αγάπη τους στο Χριστό διακηρύττοντας ότι είναι ο μόνος αληθινός Θεός και Σωτήρας του κόσμου. Φυσικά το τίμημα γι αυτούς ήταν να βασανιστούν και να θανατωθούν, πολλοί στο άνθος της ηλικίας τους. Όλοι αυτοί, άνδρες και γυναίκες είναι οι Μάρτυρες και οι Νεομάρτυρες που η εκκλησία σύμφωνα με το απολυτίκιο της σημερινής γιορτής έχει στολιστεί με τα αίματα τους σαν να ήταν πολυτελές ένδυμα (πορφύρα και βύσσος). Αξίζει εδώ να μνημονεύσουμε το μεθαύριο εορταζόμενο Άγιο Νεομάρτυρα Παναγιώτη ο οποίος όταν άκουσε να βρίζεται ο Χριστός χωρίς δισταγμό υπερασπίστηκε το όνομα Του. Οι Τούρκοι τότε το συνέλαβαν, το βασάνισαν φρικτά και τον αποκεφάλισαν. Όλους αυτούς καθώς κι όσους υπερασπίστηκαν με σθένος την ορθόδοξη πίστη έναντι των κακοδοξιών των αιρετικών χωρίς να φοβούνται εξορία, βασανιστήρια ή θάνατο θα τους αμείψει με το να τους ομολογήσει ως πιστούς ακολούθους Του μπροστά στον Ουράνιο Πατέρα Του. Θα τους αναγνωρίσει ως γνησίως δικούς Του. Αυτή η αναγνώριση θα γίνει κατά τη Δευτέρα Παρουσία όταν ο Χριστός μπροστά στο Θεό Πατέρα Του και τους Αγίους αγγέλους θα κρίνει τον κόσμο. Ύψιστη τιμή λοιπόν αναμένει τους ομολογητές του Χριστού που σίγουρα θα τους φέρει ανέκφραστη αγαλλίαση.

Σ' αυτούς δε που θα δειλιάσουν να Τον ομολογήσουν ως Θεό και Σωτήρα τους απευθύνει προειδοποίηση ότι δεν θα τους αναγνωρίσει ως δικούς Του μπροστά στον Ουράνιο Πατέρα Του. Ποίοι όμως είναι αυτοί; Σίγουρα είναι οι άνθρωποι που ενώ γνωρίζουν τις εντολές του ευαγγελίου που έδωσε ο Ίδιος ο Χριστός αρνούνται να υπακούσουν σ' αυτές και να τις αποδεχτούν. Με άλλα λόγια δεν τις εφαρμόζουν. Σίγουρα η πιο βασική εντολή που αρνούνται να αποδεχτούν και να εφαρμόσουν είναι η εντολή της αγάπης γι αυτό και ο Κύριος όσους δεν εφαρμόζουν την εντολή της αγάπης στη ζωή τους κατά τη μέλλουσα κρίση θα τους ονομάσει καταραμένους από τα ίδια τους τα έργα βέβαια. Επιπρόσθετα προς αυτά θα πούμε και κάτι που ίσως να ακούγεται παράδοξο. Ο Κύριός δεν θα αρνηθεί μόνο όσους περιφρόνησαν τις εντολές Του αλλά και πολλούς ανθρώπους που είχαν πίστη σ' Αυτόν και με την πίστη αυτή προφήτευσαν, έβγαλαν δάιμόνια, έκαμαν θαύματα. Κι όμως σ' αυτούς ο Χριστός θα πει: «Φύγετε μακριά από μένα εσείς που εργάζεστε την ανομία». Η ανομία αυτών των ανθρώπων δεν θα είναι κάποια πράξη απάτης, βίας ή φιληδονίας αλλά το γεγονός ότι ενώ γνωρίζουν το θέλημα του Θεού δεν το εκτελούν. Ομολογούν μεν το Χριστό ως Θεό και Σωτήρα του κόσμου αλλά το γεγονός ότι δεν εκτελούν τις εντολές Του καθιστά την ομολογία τους χωρίς αξία. Φυσικά μπορεί να πράττουν και έργα και μάλιστα θαυμαστά όπως π. χ. το να βγάζουν δαιμόνια με την πίστη τους στο Χριστό όμως με μια διαφορά. Τα χαρίσματα που τους έδωσε ο Θεός δεν τα χρησιμοποιούν προς δόξαν δική Του κι ωφέλεια των συνανθρώπων τους αλλά κατά τα δικά τους θελήματα και τους εγωιστικούς σκοπούς τους.

Αδελφοί μου η προειδοποίηση του Χριστού για το θέμα της ομολογίας Του μπροστά στους ανθρώπους απευθύνεται και σε μάς σήμερα. Βέβαια δε ζούμε σε εποχή που διώκεται η χριστιανική μας πίστη αλλά έχουμε ευκαιρίες να την ομολογήσουμε όπως λ.χ. όταν ακούμε να βρίζεται ή να βλασφημείται με λεκτικό ή άλλο τρόπο το όνομα του Χριστού, της Παναγίας ή κάποιου Αγίου. Σε τέτοια περίπτωση θα πρέπει να διαμαρτυρηθούμε με θάρρος. Ας κάνουμε την ομολογία βίωμα μας ώστε να μας ομολογήσει κι εμάς ο Χριστός ως πιστούς ακολούθους Του κατά τη Δευτέρα Παρουσία Του. Αμήν.