English  Αρχική Σελίδα   Μητρόπολη   Μητροπολίτης   Eπισκοπή Αρσινόης  Επικοινωνία

       
  Δελτίο Κηρυγμάτων    

  
   Τυπικαί Διατάξεις
 
  
      Εορτολόγιον
 

  
Καταστατικό Εκκ. Κύπρου

 

 

 

ΜΗΝΙΑΙΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑΤΩΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΛΟΥΚΑ
Απόστολος: Γαλ. γ΄23-29, δ΄1-5
Ευαγγέλιο: Λουκ. ιγ΄ 10-17
4 Δεκεμβρίου 2011

 

 

 «Ταύτην δε θυγατέρα Αβραάμ ούσαν… ουκ έδει λυθήναι… τη ημέρα του Σαββάτου;» (Λουκ. ιγ΄ 16)   

Δυο καταστάσεις καταδίκασε με αποφασιστικότητα ο Ιησούς με τη διδασκαλία του. Η πρώτη είναι εκείνη της αμαρτίας και η δεύτερη είναι εκείνη της υποκρισίας. Όμως, στη συνέχεα, διαφοροποιεί τη θέση του έναντι των προσώπων που είναι εκφραστές αυτών των καταστάσεων.    

Έτσι, ενώ τον βλέπουμε να αποστρέφεται την αμαρτία, εν τούτοις δεν αποστρέφεται τον αμαρτωλό άνθρωπο. Αντίθετα τον αγκαλιάζει με αγάπη και τον προσκαλεί σε μετάνοια. Συναναστρέφεται με τους «αμαρτωλούς» αδιαφορώντας για τα σχόλια των επικριτών του ότι είναι «φίλος τελωνών και αμαρτωλών» (Λουκ. ζ΄24) και ότι «ούτος αμαρτωλούς προσδέχεται και συνεσθίει αυτοίς» (Λουκ ιε΄2). Απαντώντας δε στους επικριτές του θα πει ότι δεν ήρθε στον κόσμο για να καλέσει σε μετάνοια τους δικαίους αλλά τους αμαρτωλούς. «Ου γαρ ήλθον καλέσαι δικαίους, αλλ’ αμαρτωλούς εις μετάνοιαν» (Ματθ θ΄13). Όμως, ενώ διαχωρίζει τους αμαρτωλούς από την αμαρτία, εν τούτοις δε διαχωρίζει τους υποκριτές από την υποκρισία. Και τούτο γιατί ο μεν αμαρτωλός αναγνωρίζει την ασθένειά του και αποδέχεται την προσφερόμενη θεραπεία, μέσω της μετάνοιας, ο δε υποκριτής όμως δεν αναγνωρίζει ασθένεια στον εαυτό του και άρα δεν μπορεί να αποδεχθεί και θεραπεία. Ο υποκριτής αντιλαμβάνεται λανθασμένα την αρετή, ο υποκριτής καταπιάνεται με τον τύπο και όχι την ουσία της αρετής, που είναι η αγάπη. Ο υποκριτής προσποιείται το σεβασμό προς το νόμο του Θεού και ότι αυτός ο σεβασμός εξαντλείται στην τυπική εφαρμογή των εντολών του Θεού, όπως έγινε σήμερα και με τον αρχισυνάγωγο ο οποίος αγανακτεί γιατί ο Ιησούς παραβίασε την εντολή της αργίας του Σαββάτου με τη θεραπεία της συγκύπτουσας.

Αυτή η αγανάκτηση υποκρύπτει δολιότητα και μίσος κατά τον Ιησού που έκανε τη θεραπεία και όχι σεβασμό στην ουσία της εντολής της αργίας του Σαββάτου. Ο αρχισυνάγωγος προσποιείται ζήλο και σεβασμό στην εντολή του Θεού για την εργασία και την αργία, ενώ το πραγματικό του κίνητρο είναι ο φθόνος κατά τον Ιησού, γιατί με τα θαύματα του προσείλκυε τους ανθρώπους. Παράλληλα με την αγανάκτηση του ο αρχισυνάγωγος για την παραβίαση της εντολής του νόμου του Θεού από τον Ιησού, έκρυβε τη δική του αδυναμία να θαυματουργήσει. Ακόμα αν η περί αργίας του Σαββάτου εντολή έπρεπε να εφαρμοστεί κατά γράμμα τότε, αφού αυτός είναι ο υπερασπιστής της εφαρμογής του νόμου του Θεού, πως γίνεται παραβάτης με το να επιτρέπει την παραβίαση της αργίας του Σαββάτου προσφέροντας στα ζώα τροφή και νερό; Αν για την αποτροπή της υλικής ζημιάς επιτρέπεται η παραβίαση της περί αργίας του Σαββάτου εντολής πόσο μάλλον για τη θεραπεία ενός ανθρώπου και μάλιστα μιας γυναίκας που, παρά το πρόβλημα υγείας που είχε, πήγε στη συναγωγή για να εκπληρώσει τα θρησκευτικά της καθήκοντα. Μοναδικό κίνητρο της η αγάπη και ο σεβασμός προς το νόμο του Θεού.

Η αληθινή ευσέβεια, λοιπόν είναι πρώτιστα ευσέβεια αγάπης. Αγάπης προς το Θεό, όπως κάνει η συγκύπτουσα αλλά ισοδύναμα και αγάπης προς το συνάνθρωπο. Η μια αγάπη συνυπάρχει με την άλλη και δεν μπορεί να αποχωρισθεί με την άλλη  όπως τόνισε καθαρά ο Ιησούς στο νομικό. Έτσι απαντώντας στο ερώτημα του νομικού «ποια είναι  μεγαλύτερη εντολή στο νόμο» θα πει ο Ιησούς: «Ν’ αγαπάς τον Κύριο το Θεό σου με όλη την καρδιά σου, με όλη τη ψυχή σου και με όλο το νου σου. Αυτή είναι η πρώτη και πιο μεγάλη εντολή» Και δεύτερη, το ίδιο σπουδαία μ’ αυτή: «Ν’ αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου. Σ’ αυτές τις δυο εντολές συνοψίζονται όλος ο νόμος και οι προφήτες» (Ματθ. κβ΄ 36-40). Μάλιστα, μέσα από την παραβολή του καλού Σαμαρείτη, υπέδειξε ότι «πλησίον» είναι ο κάθε συνάνθρωπος, ακόμα και ο εχθρός.

Αυτή η πρόσκληση του Ιησού για υπέρβαση της αγάπης προς τον εαυτό μας αποτελεί την κορυφαία προσφορά προς την ανθρωπότητα. Έτσι όταν μας παρέδιδε την καινούργια εντολή μας έλεγε: «Εντολήν καινήν δίδωμι υμίν ίνα αγαπάτε αλλήλους, καθώς εγώ ηγάπησα υμάς ίνα και υμείς αγαπάτε αλλήλους. Εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστέ, εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις» (Ιωά. ιγ΄34-35).

Όπως η αγάπη είναι γνώρισμα του Θεού έτσι και η αγάπη γίνεται το γνώρισμα των Χριστιανών. Και όχι μόνο. Αλλά η αγάπη οδηγεί στην αληθινή γνώση του Θεού. Κατά τον ευαγγελιστή Ιωάννη «Ο μη αγαπών ουκ έγνω τον Θεόν ότι ο Θεός αγάπη εστίν» (Α΄ Ιωάν. δ΄ 8). Μάλιστα η αγάπη που είναι δώρο και προσφορά του Θεού προς τον άνθρωπο, βρίσκει την τέλεια έκφραση της όταν επιστρέφει σαν δώρο στο συνάνθρωπο.

Δυστυχώς αυτή τη μεγάλη αλήθεια της θρησκείας είτε δεν την συνειδητοποίησε ή και την αγνόησε ο αρχισυνάγωγος του σημερινού Ευαγγελίου. Έτσι εγκλώβισε τη θρησκεία σε καθορισμένους τύπους και αδιαφόρησε για την ουσία, που είναι το έλεος και η αγάπη.

Αυτό τον τύπο «ευσέβειας» καθιέρωσε κατά καιρούς ο άνθρωπος με αποτέλεσμα και τον ηθικό ξεπεσμό του. Έτσι, με την προσκόλληση στον τύπο μετέτρεψε την ευσέβεια από θεοφιλή σε θεομίσητη γιατί,  απογυμνώνοντας την από την αγάπη, την έντυσε με τον ψεύτικο μανδύα της υποκρισίας και την σταθεροποίησε στο πάθος και την εμπάθεια. Αυτό το είδος της ευσέβειας καταδίκασε απερίφραστα ο Ιησούς σαν επικίνδυνη εκδήλωση τόσο για εκείνον που την τροφοδοτεί, όσο και για τους γύρω του. «Γιατί, όπως είπε, κλείνετε στους ανθρώπους το δρόμο για τη βασιλεία των ουρανών. Ούτε εσείς μπαίνετε, ούτε το επιτρέπεται σε όσους θέλουν να μπουν… Αλίμονο σας γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριτές, γιατί μοιάζετε με τάφους ασβεστωμένους, που εξωτερικά φαίνονται ωραίοι, εσωτερικά όμως είναι γεμάτοι κόκαλα νεκρών και κάθε λογής ακαθαρσία. Έτσι κι εσείς εξωτερικά φαίνεστε ευσεβείς στους ανθρώπους κι εσωτερικά είστε γεμάτοι υποκρισία και ανομία» (Ματ κγ΄ 14 και 27-28).

Αδελφοί μου, όταν η ευσέβεια εκφράστηκε με λόγια και έργα τότε μεγαλούργησε. Αντίθετα, όταν η ευσέβεια περιορίστηκε στους τύπους, τότε προκάλεσε ανεπανόρθωτη ζημιά τόσο στους άλλους όσο και στους ίδιους.

Στο όνομα της έγιναν «ιεροί πόλεμοι» και η αντιχριστιανική «Ιερά εξέταση». Στο «όνομα» της αγανάκτησε σήμερα ο αρχισυνάγωγος. Στο «όνομα» της αγανακτούν και σήμερα πολλοί. Ίσως ανάμεσα τους να είναι και ο εαυτός μας. Ας προσέξουμε όλοι. Ο αγιασμός τόσο της Κυριακής όσο και του εαυτού μας περνά μέσα από την αληθινή ευσέβεια. Δηλαδή της αρμονίας ανάμεσα στα λόγια και στις πράξεις μας. Παρά την υπάρχουσα υποκρισία εντούτοις υπάρχει και στην εποχή μας πραγματική ευσέβεια. Αυτή ας αποκτήσουμε κι εμείς. Αμήν.      

 

Θεόδωρος Αντωνιάδης

 

   

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ ΛΟΥΚΑ
Απόστολος: Κολασ. γ΄ 4-11
Ευαγγέλιο: Λουκ. ιδ΄ 16-24
11 Δεκεμβρίου 2011

 

«Έρχεσθε, ότι ήδη έτοιμα εστί πάντα».     

Ακούσαμε στο σημερινό ανάγνωσμα του Ευαγγελίου την βαρυσήμαντη παραβολή του Κυρίου που ομιλεί για κάποιο μεγάλο δείπνο που ετοίμασε κάποιος άρχοντας και κάλεσε πολλούς. 

 Όλα ήταν έτοιμα, μέσα στην απέραντη και ολόφωτη αίθουσα του αρχοντικού. Μεγάλη η τιμή για τους καλεσμένους. Προσωπικά, ξεχωριστά για τον καθένα έστειλε τους υπηρέτες του να καλέσουν λέγοντας: «Έρχεστε, ότι ήδη έτοιμα έστι πάντα».

Και όμως αυτοί, αντί να εκτιμήσουν την τιμή που τους έγινε, αντί να χαρούν και με χαρά να έλθουν στο τραπέζι «ήρξατο από μιας παραιτείσθαι πάντες». Ένας ένας δήλωσε άρνηση, προσβάλλοντας τον άρχοντα, με διάφορες ανάξιες λόγου προφάσεις. «Έχε με παρητημένο» είπε ο ένας, γιατί θα πάω στο χωράφι που αγόρασα. «Έχε με παρητημένο» είπε ο άλλος, που προτιμούσε να δει τα βόδια του. «Έχε με παρητημένον» είπε άλλος, προφασιζόμενος οικογενειακές υποχρεώσεις και άλλοι άλλες παρόμοιες και αστήρικτες προφάσεις.

Με το δίκιο του αγανάκτησε ο Άρχοντας για την ανάρμοστη συμπεριφορά των καλεσμένων λέγοντας : «Ουδείς των ανδρών εκείνων των κεκλημένων γεύσεται μου του δείπνου». Έφ όσον δεν δέχθηκαν την τιμή που τους έκαμα, δεν τους αξίζει το δείπνο. Φάνηκαν ανάξιοι.

Αλλά όμως το τραπέζι ήταν έτοιμο και αν δεν δέκτηκαν οι πρώτοι και πιο γνωστοί, υπήρχαν άλλοι έστω άγνωστοι, για να απολαύσουν το επίσημο δείπνο. Και δίνει διαταγή τώρα στους υπηρέτες του: « Πηγαίνετε και όσους συναντήσετε στην πόλη και στους αγρούς καλέστε τους «ίνα γεμισθή ο οίκος μου».

Αυτό έγινε. Οι πρώτοι καλεσμένοι έμειναν έξω, ανάξιοι της τιμής που τους έγινε, αλλά γέμισε το αρχοντικό με άλλους που δέχθηκαν την πρόσκληση.

Είναι φανερό το νόημα της παραβολής. Μας καλεί ο Θεός σε τιμητική για μας και χαρούμενη και σωστική ζωή. Θέλει να μας κάνει μετόχους της δικής Του λαμπρότητας, στο παλάτι Του, που τώρα μεν το βλέπουμε σαν Εκκλησία, όπου ο ίδιος έχει το θρόνο του, αύριο δε, θα το ιδούμε σαν Βασιλεία των Ουρανών, για να χαρούμε εκεί σαν παιδιά Του την αιώνια ζωή με τα αιώνια αγαθά, τα οποία για μας, σαν κληρονόμους Του ετοίμασε.

Και μας θέλει από τώρα, από τη ζωή αυτή κοντά Του, στην Εκκλησία Του, για να μας προετοιμάσει. Να λάβουμε μέρος στην Αγία Τράπεζα, στο «Δείπνο το Μυστικόν», το μυστηριακό, στο οποίο μας προσφέρει το Σώμα Του και το Αίμα Του, μας θέλει κοντά Του στην Βασιλεία των Ουρανών, όχι όμως με στολή της ψυχής μολυσμένη, άρρωστη από εγωισμό, πλεονεξία, φθόνο, μίση και πάθη φοβερά. Από τώρα θέλει με τη βοήθεια της Εκκλησίας Του, με την καθοδήγηση του Ευαγγελίου, με τον καθαρισμό των ψυχών μας δια των Μυστηρίων, του βαπτίσματος αλλά και κυρίως της Θείας Κοινωνίας που ζωογονεί τον πιστό, με τη βοήθεια της εξομολογήσεως και την θερμή προσευχή, στο να γίνεται και από εμάς του Θεού το θέλημα, να γίνουμε άξιοι και της επουρανίου τραπέζης. Για τούτο ψάλλουμε το ωραίο τροπάριο την Μεγάλη Εβδομάδα: «Λάμπρυνον μου την στολήν της ψυχής, Φωτοδότα και σώσον με».

Αν τα σκεπτόμαστε αυτά δεν θα δείχναμε και μείς πολλές φορές αυτήν την θρησκευτική αδιαφορία, την ψυχρότητα η οποία χαρακτηρίζει την εποχή μας. Απομακρυνόμαστε από την Εκκλησία, περιφρονούμε τις αλλεπάλληλες προσκλήσεις, τις οποίες μας στέλνει ο Θεός, με το Ευαγγέλιο Του, με λόγια γονέων ή φίλων, με καλές σκέψεις που μας φέρνει ο Θεός, με χαρές που θα έπρεπε να μας φέρνουν κοντά Του ,αναγνωρίζοντας την ευγνωμοσύνη που Του οφείλουμε ή κάποτε όταν και με μια αρρώστια μας κάνει να Τον θυμηθούμε, να θυμηθούμε ότι σαν βαφτισμένοι Χριστιανοί είμαστε δικοί Του στρατιώτες και ανήκουμε σε Eκείνον και σε Εκείνον θα καταλήξουμε.

Κάθε Χριστιανός είναι ανάγκη να ερωτά τον εαυτό του αν δέχθηκε ή αν απέρριψε την πρόσκληση του Χριστού. Και ας λάβουμε έκαστος τα μέτρα μας. Το να δεχθείς ή να απορρίψεις την πρόσκληση του Χριστού, είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου.

Από την υποδοχή ή την απόρριψη της προσκλήσεως του Θεού, εξαρτάται αν θα ζήσει ο Χριστιανός αιωνίως με τον Θεό, απολαμβάνοντας τα αγαθά της αιωνίου ζωής και Βασιλείας, του Μεγάλου αυτού και θείου Δείπνου, ή θα ζήσει και στην ζωή αυτή με τον Διάβολο και στην άλλη στο «πυρ το εξώτερον το ητοιμασμένω τω διαβόλω και τοις αγγέλοις αυτού».

Αλλά και για τη ζωή αυτή η πρόσκληση του Θεού στην επίγεια Βασιλεία Του, που είναι η Εκκλησία, η κατά Χριστόν ζωή είναι η εγγύηση για μια καλύτερη ζωή. Βλέπουμε, άλλωστε, ότι η αμαρτία οδηγεί στην καταστροφή, στην παρανομία, στο έγκλημα, στα ναρκωτικά, στο θάνατο, αλλά και την κοινωνία βασανίζει, ότι πάντοτε «τα οψώνια, τα αποτελέσματα της αμαρτίας θάνατος», ενώ η κατά Χριστόν ζωή «προς πάντα ωφέλιμος έστι, επαγγελίαν έχουσα ζωής της νυν και της μελλούσης».      

 

Γιώργος Σαββίδης

 

 

 

      

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ
Απόστολος: Εβρ. ια΄,9-10, 32-40
Ευαγγέλιο: Ματθ. 1, 1-25
18 Δεκεμβρίου 2011  

 

«Ιακώβ δε εγέννησε τον Ιωσήφ τον άνδρα Μαρίας, εξ ής εγεννήθη Ιησούς ο λεγόμενος Χριστός» (Ματθ. Α, 16).      

Πλησιάζουν και φέτος τα Χριστούγεννα, αγαπητοί μου αδελφοί, και οι καρδιές και οι σκέψεις μας, είναι προσανατολισμένες στο μεγάλο, το χαρμόσυνο αυτό γεγονός. Ο Υιός του Θεού παίρνει την φτωχή ανθρώπινη φύση και την εξαγιάζει. την εξυψώνει και την δοξάζει. Με το ιερό Ευαγγέλιο της Κυριακής προ της Χριστού Γεννήσεως, ο νους μας στρέφεται και πάλιν προς το μεγάλο και ασύλληπτο μυστήριο της ενανθρώπησης του Θεού. Έχουμε μπροστά μας το γενεαλογικό δέντρο του Μεσσία, από τον Αβραάμ μέχρι τον Ιωσήφ. Όλη αυτή η μακρά γενεαλογία του σημερινού Ευαγγελίου σ' ένα σκοπό αποβλέπει. Στο να καταδείξει ότι ο Ιησούς Χριστός, που γεννήθηκε από την Παρθένο Μαρία, είναι Υιός Δαβίδ και Υιός, απόγονος, δηλαδή του Αβραάμ. Περνούν λοιπόν ενώπιο μας, όλες οι μορφές των κατά σάρκα προγόνων του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, που τον περίμεναν με πόθο σαν Λυτρωτή τους. Μια από τις εκλεκτές αυτές μορφές είναι και ο Ιωσήφ, με τον οποίο θα ασχοληθούμε σήμερα. 

  Ο Ιωσήφ ήταν ο εκλεκτός του Θεού που διάλεξε ο ίδιος ο Θεός, για την προστασία της Παναγίας και του Θείου βρέφους. Αυτό διάλεξε ο Θεός που «ετάζει καρδίας και νεφρούς» (Ψαλμ. Ζ', 10), μέσα από τα δισεκατομμύρια των ανδρών όλων των εποχών και του εμπιστεύθηκε την προστασία του αγιώτερου Προσώπου που υπήρξε και θα υπάρξει ποτέ στον κόσμο. Της Υπεραγίας δηλαδή και Υπερευλογημένης Θεοτόκου. Αυτό τον άγνωστο και άσημο ξυλουργό έκρινε άξιο, για να γίνει ο θετός« πατέρας» και προστάτης του Θείου Βρέφους. Αυτόν προσφωνούσε «πατέρα» κατά την παιδική του ηλικία ο Ιησούς. Και αυτό θεωρούσαν σα σύζυγο της Αειπαρθένου Μαρίας, οι Εβραίοι.

Ο Ιωσήφ δεν ήταν Φαρισαίος, αλλ'ούτε και Νομοδιδάσκαλος. Δεν ήταν Ραββίνος, άλλ' ούτε και Ιερέας ή Αρχιερέας. Ήταν ένας απλός άνθρωπος του λαού, ένας άσημος Ιουδαίος, που καταγόταν από τη φυλή του Ιούδα και το γένος Δαβίδ. Ήταν ένας αγνός και αφοσιωμένος στον Θεό άνθρωπος. Γι' αυτό και χρησιμεύει σαν σκεύος «εκλογής του Κυρίου» (Πράξ.Θ,15). Ήταν δίκαιος μας λέγει ακόμα ο Ευαγγελιστής. Και δίκαιος στη γλώσσα της Αγίας Γραφής σημαίνει ενάρετος, ευσεβής, θεοφοβούμενος άνθρωπος, άνθρωπος που βάζει πάνω απ' όλα το Νόμο και το θέλημα του Θεού. Άνθρωπος που είναι έτοιμος, χάρη της υπακοής στο πρόσταγμα του Θεού, να υποβληθεί και σε κόπους και σε θυσίες και σε κάθε ταλαιπωρία.

Όταν ο δίκαιος Ιωσήφ διαπίστωσε ότι η Παρθένος Μαρία, που είχε μνηστευθεί, βρισκόταν σε κατάσταση εγκυμοσύνης, εξεπλάγη και ελυπήθη βαθύτατα. Είχε δικαίωμα από το Νόμο να την οδηγήσει στο Συνέδριο για ανάκριση και να απαιτήσει την τιμωρία της, που ήταν ο θάνατος με λιθοβολισμό. Αλλά ο Ιωσήφ δίκαιος ών, ενάρετος και αγαθός και άκακος άνθρωπος, εσκέφθη και εφέρθη με τρόπο ανώτερο. "Εβουλήθη λάθρα απολύσαι αυτήν" (Ματθ.Α, 19). Ούτε να την κρατήσει το έκρινε σωστό, συγκαλύπτοντας το υποτιθέμενο πταίσμα και γινόμενος συνένοχος σ' αυτό, αλλ' ούτε και να το καταγγείλει θέλησε. Αποφάσισε να απομακρύνει από κοντά του την Θεοτόκο κι έτσι να διαλύσει σιωπηρά την μνηστεία του. Με τον τρόπο αυτό εύρισκε ότι και την ηθική τάξη διαφύλασσε, αλλά και την σκληρότητα απέφευγε. Συνδύαζε άριστα την ακεραιότητα με τη επιείκεια. Και γι' αυτό ο Θεός με άγγελο του τον πληροφορεί πως είχαν τα πράγματα και τον καθοδηγεί για τα περαιτέρω.

Κι ενώ ο Ιωσήφ συλλογιζόταν αυτά και τα σχεδίαζε, εμφανίστηκε στο όνειρο του Άγγελος και του λέει: «Ιωσήφ, πιστέ απόγονε του Δαβίδ, μη διστάσεις και μη φοβηθείς να δεχθείς στο σπίτι σου, τη μνηστή σου Μαρία. Γιατί το παιδί που κυοφορείται μέσα της, προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα». Η Μαρία θα γεννήσει Υιό και συ που, κατά το Μωσαϊκό Νόμο, είσαι ο προστάτης του, θα πρέπει να το ονομάσεις Ιησού, που σημαίνει Σωτήρας. Γιατί Αυτός θα σώσει τον λαό του, το νέο Ισραήλ από την αμαρτία. Κι εκπληρώνεται έτσι το θαύμα της υπερφυσικής σύλληψης της Παρθένου Μαρίας, που προφήτευσε οκτακόσια χρόνια πριν ο Προφήτης Ησαΐας. Ο Προφήτης φωτιζόμενος από το Θεό, είχε προαναγγείλει: «Ιδού η Παρθένος θα μείνει έγκυος και θα γεννήσει Υιό και θα του δώσουν το όνομα Εμμανουήλ, που σημαίνει ο Θεός είναι μαζί μας». Ο Ιωσήφ όταν εσηκώθη από τον ύπνο, μετά το Θείο αυτό όνειρο, πειθάρχησε σ' όσα του ανακοίνωσε ο Άγγελος και παρέλαβε στο σπίτι του την Παρθένο Μαρία. Και όταν γεννήθηκε το παιδί, το ονόμασε Ιησού, που σημαίνει Σωτήρας.

Γιατί όμως ο Άγγελος έδωσε την εντολή στον Ιωσήφ να ονομάσει τον Υιό της Παρθένου, Ιησού, δηλαδή Σωτήρα. Η απάντηση είναι ότι με το όνομα αυτό ο Θεός θα αποκάλυπτε το Μέγα Μυστήριο που ήταν κρυμμένο μέσα στους αιώνες. Ότι ο Κύριος Ιησούς δεν θα ήταν ένας επίγειος βασιλιάς που θα λύτρωνε εθνικά και πολιτικά τον Ισραηλιτικό λαό, αλλά Σωτήρας που θα έσωζε την ανθρωπότητα από τη σκλαβιά της αμαρτίας, του διαβόλου και της φθοράς. Σωτήρας που θα σήκωνε πάνω του το βάρος των αμαρτιών της ανθρωπότητας και θα θυσιαζόταν προσφέροντας τη ζωή του για να απαλλάξει το ανθρώπινο γένος από την αμαρτία.

Είναι αλήθεια ότι μας προκαλεί θαυμασμό η σεμνή μορφή του Ιωσήφ. Μια μορφή που ο καθένας από μας θα πρέπει να την μιμηθεί. Με το σιωπηλό αλλά μεγαλόφωνο παράδειγμα του Ιωσήφ, το Πνεύμα του Θεού, μας καλεί σε ζωή ενάρετη και αγία. Μας καλεί να ακολουθήσουμε τα ίχνη του Ιωσήφ. Να ευθυγραμμίσουμε και ρυθμίσουμε τη στάση και συμπεριφορά μας σύμφωνα με τη διαγωγή του εκλεκτού μνηστήρα της Θεοτόκου. Η πνευματική αυτή στοίχιση είναι απόλυτα απαραίτητη για να συνάψουμε σχέσεις οικειότητας με τον Ιησού και να αναδειχθούμε πράγματι οικείοι του Θεού. Όλα αυτά σημαίνουν ότι πρέπει να γίνουν κτήμα μας οι αρετές του μνηστήρα της Θεοτόκου, του Ιωσήφ. Να αποκτήσουμε δηλαδή και εμείς το βαθύ σεβασμό προς το Νόμο του Θεού που είχε μέσα του εκείνος. Να γίνουμε άνθρωποι θεοφοβούμενοι και αφοσιωμένοι στον Κύριο. Να είμαστε ευγενείς απέναντι στους άλλους και να μη θέλουμε να εκθέσουμε κανένα. Να μάθουμε το μάθημα της υπακοής στο θέλημα του Θεού, οσοδήποτε και να κοστίζει τούτο.

Αδελφοί μου ! Το Άγιο Βρέφος που θα αντικρύσουμε σε μια εβδομάδα στη Φάτνη, είναι ο Ιησούς. Ο Σωτήρας μας δηλαδή. Εκείνος που έρχεται για να μας σώσει από τις αμαρτίες μας. Εκείνος που θα γίνει «ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτία του κόσμου» (Ιωαν. Α, 29). Εκείνος που θα πάρει επάνω του τις αμαρτίες όλων μας και με τη Σταυρική του Θυσία θα τις εξαγοράσει. Μέχρι τότε οι άνθρωποι ζούσαν και πέθαιναν με το βάρος των αμαρτιών τους. Δεν υπήρχε κανένας για να τους σώσει. Ζούσαν και πέθαιναν ένοχοι αμαρτωλοί, φορτωμένοι την κατάρα του Θεού. Με τέρμα την αιώνια καταδίκη. Τώρα, με την γέννηση του Χριστού μπορούμε να απαλλαγούμε από το βάρος της αμαρτίας. Να αποφύγουμε την τιμωρία του Θεού, να μη πάμε στην κόλαση, αλλά στον Παράδεισο και την αιώνια ζωή. Όσοι λοιπόν θα Τον πλησιάσουμε, όσοι θα Τον πιστέψουμε, όσοι θα Του δώσουμε την καρδιά μας και όσοι θα γίνουμε λαός Του, να είμαστε βέβαιοι ότι θα κληρονομήσουμε την αιώνια Βασιλεία Του. Αμήν.     

 

† Ηγούμενος Χρυσορροϊατίσσης κ. Διονύσιος

 

 

  

 

 

Η ΓΕΝΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ 
Απόστολος: Γαλ. δ’ 4 - 7
Ευαγγέλιον:   Ματθ.  β’  1  – 12
Κυριακή 25 Δεκεμβρίου 2011 

 

«Ότε δε ήλθε το πλήρωμα του χρόνου»   

Το πλήρωμα του χρόνου. Από τη στιγμή που οι πρώτοι άνθρωποι έχασαν την ευκαίρια ζωής στον παράδεισο, αγαπητοί μου αδελφοί, άρχισε και η αγωνιώδης ανησυχία, για το πότε θα φτάσει η ευλογημένη ώρα της αποκατάστασής τους. Το προπατορικό αμάρτημα και η συνέπεια της απομάκρυνσης από την τήρηση των εντολών του Θεού, συνόδευε και χαρακτήρισε την ζωή τους. Αναζητούσαν να δουν να πραγματώνεται η υπόσχεση σωτηρίας που έδωσε ο Θεός στους πρωτόπλαστους. Θεόπνευστοι προφήτες αλλά και φωτισμένοι σοφοί προανήγγειλαν και παρουσίασαν με εκπληκτικές λεπτομέρειες την έλευση του Θεανθρώπου. Προειδοποίησαν τον κόσμο ότι θα παραμείνει στην άγνοια και την αμαρτία, αν ο Θεός, που τους φροντίζει και τους αγαπά, δεν τους λυπηθεί και στείλει κάποιον να τους σώσει. Οι Προφήτες του Ιουδαϊκού λαού, που γι αυτό θεωρήθηκε ο περιούσιος λαός του Κυρίου, ήταν τόσο ακριβείς στις περιγραφές τους, όσο και εκείνοι που έζησαν μετά την γέννηση του Σωτήρος. Προσπάθησαν να καθοδηγήσουν τους ανθρώπους να απομακρυνθούν από την αμαρτία. Να γυρίσουν στον Θεό - Πατέρα. Να καταλάβουν ότι δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς τον Δημιουργό τους. Τους καλούσαν να ζήσουν σαν παιδιά Του αγαπημένα, σύμφωνα με το θέλημά Του. Όλοι αυτοί, σοφοί και θεόπνευστοι, ήθελαν, εκτελώντας εντολή του Θεού, να προετοιμάσουν τους ανθρώπους να ζήσουν την εποχή της χάριτός Του. Να τους προετοιμάσουν να ακολουθήσουν ως καθοδηγό στη ζωή τους, τον Σωτήρα Χριστό. Να απολαύσουν την υιοθεσία, να δεχτούν τον προ αιώνων αναμενόμενο Μεσσία.     

Και η παρουσία του ίδιου του Θεού ανάμεσα στους ανθρώπους, ήταν μια τρανή ένδειξη, η μοναδικής σημασίας αποδεικτική αξία της υπερβολικής αγάπης του Θεού για τα πλάσματά Του.

Ωστόσο, αγαπητοί μου αδελφοί, λίγοι μόνον μπόρεσαν να αντιληφθούν την διδασκαλία των Προφητών. Οι πολλοί συνέχισαν να ζουν και να κινούνται στον ολισθηρό δρόμο της αμαρτίας, αγνοώντας τις θείες επιταγές. Έπρεπε, λοιπόν, να σταματήσει ο θανατηφόρος κατήφορος της αμαρτίας. Είχε φτάσει, πια ο χρόνος να στείλει ο Θεός τον μονογενή του Υιό για να διδάξει και να σώσει τους ανθρώπους, τα αγαπητά Του δημιουργήματα. Συμπληρώθηκε ο χρόνος που είχε προαναγγείλλει ο Θεός για τη σωτηρία μας. «Ήλθε το πλήρωμα του χρόνου». Είναι γεγονός ότι μετά την έλευση του Θεανθρώπου, το κήρυγμα Του χρωμάτισε την ζωή, τις συνήθειες και τις απόψεις, αλλά και τη φιλοσοφία του κόσμου. Και όχι μόνο των πιστών, των χριστιανών. Είναι βαθιά η επίδραση που άμεσα ή έμμεσα κατευθύνει, θεληματικα ή και άθελα, τον τρόπο της ζωής όλων μετά τη διδασκαλία του Σωτήρος Χριστού. Δύσκολα μπορούμε να αγνοήσουμε βασικές επιταγές του χριστιανισμού, όταν λαμβάνουμε σημαντικές αποφάσεις, ακόμη και σε άσχετες, εκτός ηθικής, αξίες και αποφάσεις. Η χριστιανική ηθική και κάποτε και αυτούσια η διδασκαλία του ευαγγελίου χρησιμοποιούνται ως επιχειρήματα αποφάσεων και εφαρμογής του δικαίου στις σχέσεις μας και ακόμη από ανθρώπους που δεν έχουν στη ζωή τους βασικό κριτήριο το ευαγγέλιο και το θέλημα του Θεού.

Είναι λοιπόν το σημαντικότερο γεγονός της ιστορίας της ανθρωπότητας. Μοίρασε την χρονολογική μας ιστορία σε περίοδο πρό και μετά Χριστόν. Αλλά είναι άραγε επίκαιρο το θέμα της ενανθρώπισης του Χριστού στην εποχή μας; «Δεύτε ίδωμεν πιστοί που εγεννήθη ο Χριστός», σημειώνει ένθεος ο ψαλμωδός. Αλλά πολύ περισσότερο είναι η αρχή της διακηρυγμένης από τον Θεό, σωτηρίας μας. Είναι η εποχή της χάριτος. Αναμφισβήτητα, ωστόσο, αγαπητοί μου, ζούμε και σήμερα χωρίς να υπολογίζουμε τις εντολές του Θεού. Και όμως Τον έχουμε τόση ανάγκη. Έχουμε ανάγκη της ειρήνης που έφερε μαζί Του. Είναι ο «Ἐπί γῆς εἰρήνη». Επί γης, και στην ψυχή μας ειρήνη. Στην ψυχή μας η ειρήνη με μόνιμο κάτοικό της τον Χριστό. Αλλά και η ειρήνη με τους γύρω μας, φίλους και εχθρούς. Κι όμως πολλές φορές ξεχνούμε ή αγνοούμε την ανάγκη της συνεχούς παρουσίας Του στη ζωή μας. Προσπαθούμε να δώσουμε λύσεις σε προβλήματα που μας απασχολούν, με τις λιγοστές δυνάμεις μας. Δεν φροντίζουμε για την καθαρότητα της ψυχής μας. Γινόμαστε απρόσεχτα άδικοι στους γύρω μας. Χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, πράττουμε πράξεις που προσβάλλουν τον Θεό – Πατέρα μας. Είναι λοιπόν ανάγκη να δούμε αυτή την ημέρα σαν μια υπόμνηση και ευκαιρία. Να δεχτούμε τη σωτηρία που μας προσφέρεται. Να κάνουμε μια ενδοσκόπηση στα βάθη της ψυχής μας. Να μελετήσουμε τον δρόμο που ακολουθούμε και να διορθώσουμε ό,τι διαπιστώσουμε ότι δεν συμφωνεί με τον νόμο του Θεού μας. Να φέρουμε την ειρήνη του Θεού στη ζωή μας. Να εκμεταλλευτούμε την σημερινή ευκαιρία. Ο Θεός μας περιμένει. Η αγάπη Του φανερώθηκε όταν έστειλε το Γιο Του, όταν επέστρεψε να πάθει και να σταυρωθεί για τις αμαρτίες μας, για τα απλά ή και τα σοβαρά μας λάθη. Είναι έτοιμος να μας δεχτεί όλους με απόλυτη αγάπη και κατανόηση. Θα κλείσουμε τα αυτιά μας στο κάλεσμά Του; Ασφαλώς όχι! «Χριστός γεννᾶται, αδελφοί μου, χαρείτε, δοξάσατε», με τη ζωή μας, με τις πράξεις μας.       

Δ.Γ.Σ.

   

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 

 Εγκύκλιος του Πανιερώτατου Μητροπολίτη Πάφου κ.κ. Γεώργιου για τη διεξαγωγή εράνου υπέρ των τυφλών                                                                                   Σελ.: 58 

ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΩΝ ΠΕΡΙΚΟΠΩΝ                                       Σελ.:

Κυριακή προ των Φώτων                                                                   2

Κυριακή μετά τα Φώτα                                                                       4

Κυριακή ΙΒ΄ Λουκά                                                                           6

Κυριακή ΙΔ΄ Λουκά                                                                           8

Κυριακή ΙΕ΄ Λουκά – Τριών Ιεραρχών                                                10

Κυριακή ΙΖ΄ Ματθαίου                                                                       14

Κυριακή ΙΣΤ΄ Λουκά (Τελώνου και Φαρισαίου)                                    16

Κυριακή ΙΖ΄ Λουκά (Ασώτου)                                                            18

Κυριακή της Απόκρεως                                                                      20

Κυριακή της Τυρινής                                                                         26

Κυριακή Α΄ Νηστειών (Ορθοδοξίας)                                                   28

Κυριακή Β΄΄ Νηστειών                                                                     30

Κυριακή Γ΄ Νηστειών                                                                       32

Κυριακή Δ΄ Νηστειών                                                                       38

Κυριακή Ε΄ Νηστειών                                                                       40

Κυριακή των Βαΐων                                                                          42

Το Άγιο Πάσχα                                                                                 44

Κυριακή του Αντίπασχα (Θωμά)                                                         50

Κυριακή των Μυροφόρων                                                                 52

Κυριακή του Παραλύτου                                                                   54

Κυριακή της Σαμαρείτιδος                                                                 56

Κυριακή των Αγίων Πατέρων (Α΄ Οικουμενική Συνόδου)                     62

Της Πεντηκοστής                                                                             64

Κυριακή των Αγίων Πάντων                                                              66

Κυριακλή Β΄ Ματθαίου                                                                     68

Κυριακή Γ΄ Ματθαίου                                                                       74

Κυριακή Δ΄ Ματθαίου                                                                       76

Κυριακή των Αγίων Πατέρων Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου                     78

Κυριακή Στ΄ Ματθαίου                                                                     80

Κυριακή Ζ΄ Ματθαίου                                                                      82

Κυριακή Η΄ Ματθαίου                                                                      86

Κυριακή Θ΄ Ματθαίου                                                                      88

Κυριακή Ι΄ Ματθαίου                                                                       90

Κυριακή ΙΑ΄ Ματθαίου                                                                     92

Κυριακή ΙΒ΄ Ματθαίου                                                                     98

Κυριακή προ της Υψώσεως                                                              100

Κυριακή μετά την Ύψωση                                                                102

Κυριακή Α΄ Λουκά                                                                          104

Κυριακή Β΄ Λουκά                                                                          110

Κυριακή Γ΄ Λουκά                                                                           112

Κυριακή Δ΄ Λουκά (του Σπορέως)                                                    114

Κυριακή Στ΄ Λουκά                                                                         116

Κυριακή Ε΄ Λουκά                                                                           118

Κυριακή Ζ΄ Λουκά                                                                           122

Κυριακή Η΄ Λουκά                                                                           124

Κυριακή Θ΄ Λουκά                                                                           126

Κυριακή ΙΓ΄ Λουκά                                                                          128

Κυριακή Ι΄ Λουκά                                                                            134

Κυριακή ΙΑ΄ Λουκά                                                                          136

Κυριακή προ της Χριστού Γεννήσεως                                                 138

Η ΚΑΤΑ ΣΑΡΚΑ ΓΕΝΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ                                                                                140

ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ 

Γρηγορίου Νύσσης, προς Ολύμπιο, Περί τελειότητος                     σελ. 22

Γρηγορίου Νύσσης, στους Μακαριστούς, Λόγος Δ΄                              34

Γρηγορίου του Θεολόγου, Λόγορ Α΄ εις το Άγιον Πάσχα                       46

Ιωάννου Δαμασκηνού, περί της Αγίας Τριάδος, Λόγος Α΄                     70

Γρηγορίου Νύσσης, Στους Μακαριστούς, Λόγος Ε΄                94, 106, 130

 

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΚΑΙ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

ΜΗΝΑΣ                                                                                    ΣΕΛ

Ιανουάριος                                                                                  12

Φεβρουάριος                                                                               24

Μάρτιος                                                                                       36

Απρίλιος                                                                                      48

Μάιος                                                                                          60

Ιούνιος                                                                                        72

Ιούλιος                                                                                        84

Αύγουστος                                                                                   96

Σεπτέμβριος                                                                                 108

Οκτώβριος                                                                                   120

Νοέμβριος                                                                                    132

Δεκέμβριος                                                                                   144

 

 

 

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΚΑΙ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

ΠΑΝΙΕΡΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΦΟΥ κ.κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Σάββατο                 3 Δεκεμβρίου (Εσπερινός)               :       ΑΡΜΟΥ
Κυριακή                 4 Δεκεμβρίου                                 :        ΣΑΛΑΜΙΟΥ
Δευτέρα                 5 Δεκεμβρίου, (Εσπερινός)              :        ΧΛΩΡΑΚΑ, Αγ.Νικόλαος
Τρίτη                     6 Δεκεμβρίου                                 :        ΝΑΤΑ
Τετάρτη                7 Δεκεμβρίου                                  :        ΑΓΙΟΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Παρασκευή            9 Δεκεμβρίου                                 :        ΑΛΕΚΤΟΡΑ
Κυριακή                11 Δεκεμβρίου                                :       ΠΑΦΟΣ, Παναγία Παντάνασσα
Κυριακή                11 Δεκεμβρίου(Εσπερινός)               :       ΓΕΡΟΣΚΗΠΟΥ, Αγ.Σπυρίδωνας
Κυριακή                18 Δεκεμβρίου                                :      ΓΕΡΟΣΚΗΠΟΥ, Αγ.Παρασκευή
Πέμπτη                  22 Δεκεμβρίου                               :       ΚΟΙΛΙΝΙΑ
Σάββατο               24 Δεκεμβρίου                                 :      ΠΑΡΑΜΑΛΙ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ                                                           :      ΠΑΦΟΣ, Άγιος Θεόδωρος

 

ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΥ ΧΩΡΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΡΣΙΝΟΗΣ κ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ

Σάββατο               3 Δεκεμβρίου (Εσπερινός)                 :      ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ
Κυριακή               4 Δεκεμβρίου                                    :     ΑΡΓΑΚΑ, Αγία Βαρβάρα
Δευτέρα               5 Δεκεμβρίου, (Εσπερινός)                 :     ΧΡΥΣΟΧΟΥ
Κυριακή                11 Δεκεμβρίου                                 :      ΠΟΛΙΣ ΧΡΥΣΟΧΟΥΣ
Δευτέρα                12 Δεκεμβρίου                                 :      ΓΕΡΟΣΚΗΠΟΥ, Αγ.Σπυρίδωνας
Κυριακή                18 Δεκεμβρίου                                 :      ΛΑΡΝΑΚΑ
Σάββατο                24 Δεκεμβρίου                                 :      ΠΕΡΙΣΤΕΡΩΝΑ
Σάββατο                24 Δεκεμβρίου  (Εσπερινός)              :     ΠΕΡΙΣΤΕΡΩΝΑ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ                                                            :     ΠΕΡΙΣΤΕΡΩΝΑ
Τρίτη                     27 Δεκεμβρίου                                :       ΛΕΜΠΑ
 

ΠΑΝΟΣΙΟΛΟΓΙΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ κ. ΤΥΧΙΚΟΥ

Σάββατο                  3 Δεκεμβρίου (Εσπερινός)              :       ΑΡΓΑΚΑ, Αγία Βαρβάρα
Κυριακή                  4 Δεκεμβρίου                                 :      ΑΡΜΟΥ
Δευτέρα                  5 Δεκεμβρίου                                 :      ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΣΑΒΒΑ
Τρίτη                      6 Δεκεμβρίου                                 :               ΦΙΛΟΥΣΑ ΚΕΛΟΚΕΔΑΡΩΝ Άγιος Νικόλαος
Τετάρτη                  7 Δεκεμβρίου (Εσπερινός)               :       ΜΕΣΑΝΑ
Πέμπτη                   8 Δεκεμβρίου                                 :       ΜΕΣΑΝΑ
Κυριακή                 11 Δεκεμβρίου                                :       ΦΙΛΟΥΣΑ ΧΡΥΣΟΧΟΥΣ Άγ. Νόμων και Βηχιανός
Κυριακή                 18 Δεκεμβρίου                                :       ΧΛΩΡΑΚΑ Άγιος Νεκτάριος

 

ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΘΕΟΛΟΓΩΝ
 

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΑΠΑΣΑΒΒΑΣ
Κυριακή  4 Δεκεμβρίου  :ΦΥΤΗ
Κυριακή 11 Δεκεμβρίου : ΣΤΑΤΟΣ-ΑΓΙΟΣ ΦΩΤΙΟΣ
 
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΠΙΤΣΙΟΥΝΗΣ
Κυριακή  4 Δεκεμβρίου  :ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΝΟΣ
Κυριακή 11 Δεκεμβρίου :ΠΑΝΑΓΙΑ

ΗΡΟΔΟΤΟΣ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ
Κυριακή  4 Δεκεμβρίου  : ΚΑΛΛΕΠΕΙΑ
Κυριακή 11 Δεκεμβρίου : ΝΙΚΟΚΛΕΙΑ
Κυριακή 18 Δεκεμβρίου : ΑΡΜΟΥ
ΠΑΥΛΟΣ ΑΡΚΟΥ
Κυριακή 4 Δεκεμβρίου : ΧΟΥΛΟΥ
Κυριακή 11 Δεκεμβρίου : ΝΙΚΟΚΛΕΙΑ
Κυριακή 18 Δεκεμβρίου : ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΑ
 
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ                                     
Κυριακή 4 Δεκεμβρίου : ΤΙΜΗ
Κυριακή 11 Δεκεμβρίου : ΑΧΕΛΕΙΑ
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΚΑΝΗΣ                                 
Κυριακή 4 Δεκεμβρίου: ΑΝΑΒΑΡΓΟΣ
Κυριακή 11 Δεκεμβρίου: ΚΕΛΟΚΕΔΑΡΑ
Κυριακή 18 Δεκεμβρίου: ΚΟΛΩΝΗ


 

ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΣΥΝΤΑΞΗΣ: Θεόδωρος Αντωνιάδης Θεολόγος, Γεώργιος Σαββίδης, Θεολόγος, Δημήτριος Σμυρλής  Θεολόγος, Φιλόλογος.

 

Το περιεχόμενο του παρόντος τεύχους υπάρχει αυτούσιο και στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου www.impaphou.org