English  Αρχική Σελίδα   Μητρόπολη   Μητροπολίτης   Eπισκοπή Αρσινόης  Επικοινωνία

       
  Δελτίο Κηρυγμάτων    

  
   Τυπικαί Διατάξεις
 
  
      Εορτολόγιον
 

  
Καταστατικό Εκκ. Κύπρου

 

 

 


 

 

ΟΜΙΛΙΑ ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΑΥΛΟΥ ΚΑΙ ΒΑΡΝΑΒΑ

  ΣΤΗΝ ΣΤΗΛΗ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΦΟ

29.06.2015 

Αρχιμανδρίτη Θεολόγου Αλεξανδράκη

 

 

 

 

Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Ν. Ιουστινιανής κ Πάσης Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομε

Πανιερώτατε Μητροπολίτα της Θεοσώστου Επαρχίας Πάφου κ. Γεώργιε.

Εξοχώτατε  κ.Πρὀεδρε της Βουλής

Σεπτή των Ιεραρχών Χορεία

Αξιότιμε κ.Δήμαρχε Πάφου

Ευλαβέστατοι  Πατέρες κ αδελφοί

Κύριοι εκπρόσωποι της πολιτείας των στρατιωτικών,αστυνομικών και λοιπών αρχών.

Αξιότιμε κ Πρόεδρε του Πανεπιστημίου Νεάπολις

Ελλoγιμώτατε κ. Αντιπρύτανη του Πανεπιστημίου Νεάπολις

Λαέ του Θεού περιούσιε κ ευλογημένε

«Λειτουργούντων δέ αὐτῶν τῷ Κυρίῳ καί νηστευόντων εἶπε τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἀφορίσατε δή μοι τόν Βαρνάβαν καί τόν Σαῦλον (Παῦλον) εἰς ἔργον ὅ προσκέκλημαι αὐτούς.» (Πράξ΄.ΙΓ’, 2)

«Οὗτοι μέν οὖν ἐκπεμφθέντες ὑπό τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου κατῆλθον εἰς τήν Σελεύκειαν, ἐκεῖθεν τε ἀπέπλευσαν εἰς τήν Κύπρον .» (Πράξ’,.ΙΓ,’  4 )

«Διελθόντες δέ τήν νῆσον ἄχρι Πάφου εὗρόν τινα μάγον ψευδοπροφήτην Ἰουδαῖον ὧ ὄνομα Βαριησοῦ .» (Πράξ.ΙΓ, 6)

«Σαῦλος δέ, ὁ καί Παῦλος, πλησθείς Πνεύματος ἁγίου καί ἀτενίσας πρός αὐτόν εἶπεν.»  (Πράξ.ΙΓ,.9)

Όλα τα ανωτέρω είναι μέσα από την περιγραφή που κάνει ο συγγραφέας των Πράξεων των Αποστόλων, ο ευαγγελιστής Λουκάς, επισημαίνοντας  σε όλους την Θεία κλήση των μόνων ,εκτός από τους 12 που ονομάστηκαν Απόστολοι, δηλαδή του Βαρνάβα και του Παύλου, καθώς και την πρώτη τους επίσκεψη σε Ευρωπαϊκό έδαφος ,που ήταν η Κύπρος.

Ο Βαρνάβας «ἦν ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ πλήρης Πνεύματος ῾Αγίου καὶ πίστεως» (Πράξ.ΙΑ΄, 23-24 ). Κατάγεται από την Κύπρο, ήταν Λευίτης  «᾿Ιωσῆς δὲ ὁ ἐπικληθεὶς Βαρνάβας ὑπὸ τῶν ἀποστόλων, ὅ ἔστι μεθερμηνευόμενον υἱὸς παρακλήσεως, Λευΐτης, Κύπριος τῷ γένει».(Πραξ.Δ’36).Ανήκει δηλαδή στο Ιουδαϊκό  Ιερατείο και κατέχει μεγάλη κτηματική περιουσία, την οποία πουλώντας  την, δωρίζει τα χρήματα για τις ανάγκες της πρώτης εκκλησίας των Ιεροσολύμων .(Πραξ.Δ,37)

Ο Βαρνάβας συνμαρτυρείται στην ομάδα των 70 Αποστόλων . Γνωρίζει και βιώνει προσωπικά ο ίδιος την παρουσία του Κυρίου μας, και έτσι μπολιάζεται στην πρώτη ομάδα δράσης της Ιεραποστολής και γίνεται δεκτός με εμπιστοσύνη. Εκείνος διαβεβαιώνει για την καθαρότητα και αληθινή πίστη, του μέχρι χθές διώκτη των χριστιανών, Σαύλου, σημερινού Παύλου ( Πράξ. Θ’, 26-27).

Έτσι ,αφού ξεκινούν μαζί την ιεραποστολική τους δράση από την Αντιόχεια ,έρχονται κατόπιν εις νήσον Κύπρον για να διδάξουν και να κηρύξουν Χριστόν Εσταυρωμένον.

Έρχονται όμως με μεγάλα εφόδια. Το φωτισμό από το Άγιο Πνεύμα, την θεοπτεία του Παύλου αλλά και την δύναμη που λαμβάνουν από την νηστεία και την προσευχή.

 «Τοῦτο δὲ τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. » (Ματθ.ΙΖ’ , 21)

Είπε ο ίδιος ο Κύριος, όταν οι μαθητές του δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στην πνευματική ανάγκη να εκδιώξουν το δαιμόνιο. Εκείνος τους προτρέπει να τον μιμηθούν  και να πάρουν δύναμη μέσα από την προσευχή και την νηστεία, όπως και ο ίδιος έπραξε πριν αναλάβει το κοσμοσωτήριο ιεραποστολικό έργο του.

Έτσι, με αυτό τον τρόπο οι δύο κορυφαίοι Απόστολοι μιμούνται τον Κύριον Τους και με την προσπάθεια αυτή λειτουργεί το Άγιο Πνεύμα μέσα τους,   τους ανακαινίζει και τους καθιστά αξίους να επιτελέσουν Έργον Υψηλόν, αφού και οι δύο με τον δικό τους προσωπικό τρόπο προσκλήθηκαν από τον ίδιο τον Χριστό γι’ αυτή την Ιερή Αποστολή.

Και έτσι έρχονται στην Κύπρο, και καταλήγουν στην Πάφο, όπου το Άγιο Πνεύμα  οδηγεί τα βήματα τους και καθορίζει τις πράξεις τους, για να αντιμετωπίσουν τις δοξασίες και την ειδωλολατρική στάση  συνανθρώπων τους.

Και έρχονται αντιμέτωποι με την αισχύνη του διαβόλου, που μέσα από τους μάγους και τους ειδωλολάτρες αντιμετωπίζουν ένα απολιθωμένο κατεστημένο, με το οποίο ο διάβολος κρατά υπόδουλους τους ανθρώπους μέσα από τα μαγικά τεχνάσματα των ψευδοπροφητών του.

Εκείνοι έρχονται να διδάξουν την ελευθερία και την πίστη προς τον Θεό,καθώς και την απελευθέρωση του ανθρώπου από τις ειδωλολατρικές ραδιουργίες.

Βρίσκουν δυσκολίες και υφίστανται βιαιότητες «εί ἐμὲ ἐδίωξαν, καὶ ὑμᾶς διώξουσιν·»  (Ιωάν,. ΙΕ’, 20), όμως η χάρη του Αγίου  Πνεύματος όπου τους συνοδεύει , τους καθιστά άξιους κήρυκες της Αληθείας, τους γεμίζει με ιεραποστολικό ζήλο, για να Ευαγγελίσουν το κοσμοσωτήριο μήνυμα της Ανάστασης του Χριστού, όπου συμμέτοχος μπορεί να γίνει σε αυτή την χαρά ο καθένας, που θα πιστέψει σε Εκείνον.

Αυτή η Ιερή Αποστολή, Τους φέρνει κοντά και σε ανθρώπους που δέχονται με περισσή χαρά αυτό το νέο μήνυμα της σωτήριας, και έτσι και οι ίδιοι λαμβάνουν την χαρά της εγκαθίδρυσης της νέας εκκλησιαστικής παρουσίας σ’ αυτόν  τον ιερό τόπο της Κύπρου.

Στον τόπο αυτό αργότερα ,το 52 μ.Χ.,  λιθοβολούν τον Απόστολο Βαρνάβα, όμως ο ίδιος ο Άγιος το 477 μ.Χ. ,δια της θαυμαστής του παρουσίας, καθιστά την εκκλησία της Κύπρου άξια  να λάβει εκκλησιαστικά προνόμια, αφού ήδη από την Γ’ Οικουμενική Σύνοδο είχε λάβει το αυτοκέφαλο καθώς και την αυτοκρατορική αναγνώριση.

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι μέχρι και σήμερα αυτή η θυσιαστική προσφορά των δύο μεγάλων ανδρών της Εκκλησίας μας, συνεργούντος και του Ευαγγελιστή Μάρκου, αξιώνει όλους εμάς να γινόμαστε κοινωνοί μιας μεγάλης Αποστολικής διαδοχής.

Σεις, Μακαριώτατε,  αλλά και η περί του Τιμίου προσώπου Σας Ιερά Σύνοδος της Αποστολικής Εκκλησίας της Κύπρου καθώς και όλο το ευλαβές τίμιο πρεσβυτέριο μεταφέρετε και χαριτώνετε σε όλους εμάς την ευλογία των πρώτων σε τούτο τον Τόπο Αποστόλων.

Λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη την στάση ζωής των δύο ιερών προσώπων, του Βαρνάβα και του Παύλου, σε κάθε τους ιερή αποστολή βλέπουμε ότι μέσα τους υπάρχει η φλόγα για την Αγάπη τους προς τον Ιησούν. Αυτό δυναμώνει με την προσωπική τους νηστεία αλλά και προσευχή που τους χαρίζουν καθαρότητα αλλά και τους καθιστούν «σκεύη εκλογής» και παρά τις απάνθρωπες συνθήκες και κινδύνους που βιώνουν, Εκείνοι δεν κλονίζονται, γιατί μέσα τους λειτουργεί το Άγιο Πνεύμα. «ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός».( Γαλ. Β’, 20).

Αυτό το γεγονός ας μας διδάξει και εμάς εκζητώντας και την δική Τους πρεσβεία,να οδηγήθεί  ο καθένας από εμάς  στην ιερή αποστολή που ο ίδιος ο Κύριος μας μας ανέθεσε.

Και δεν μιλώ μόνο για εμάς τους κληρικούς και μοναχούς, μιλώ για όλους, κλήρο και λαό. Ό,τι και όπου διακονεί και εργάζεται ο καθένας. Γιατί ο καθένας από εμάς είτε είναι οικογενειάρχης είτε είναι λειτουργός, σε κάθε λειτούργημα, είτε ζει με την καθημερινή απλότητα  την ζωή του, έχει μια Ιερή Αποστολή.

Να βιώσει την ελευθερία της πίστης του Χριστού, και να ζήσει μέσα σ’ αυτό το θεο-ίδρυτο οικοδόμημα που λέγεται Εκκλησία. Να ζήσει βίο άγιο   δια της πίστεως και της αγάπης του, διά της συμμετοχής του στα μυστήρια, και να κάνει βίωμα του την  σωτηρία του αδελφού του.

Άλλωστε, όταν λέμε ότι αγαπάμε και τιμούμε  τους Αγίους μας, η καλύτερη απόδειξη γι’ αυτό είναι η μίμηση στη ζωής μας, της δικής τους βιωτής.

Εδώ, λοιπόν, σ’ αυτό το νησί των Αγίων που μυροβλίζει την χάρη και την παρουσία τόσων μυριάδων γνωστών και άγνωστων Αγίων, ας εκζητήσουμε αυτή την παρουσία της θείας φλόγας  των Αποστόλων για να πυρώσει τις καρδιές μας, να φωτίσει τον νούν μας, να καθαρίσει τον λογισμό μας, και να μας οδηγήσει στο σίγουρο λιμάνι που λέγεται Εκκλησία.

Και ιδιαίτερα σ’ αυτόν τον Ιερό και ευλογημένο τόπο, σ’ αυτή την αρχέγονη και πρωτοχριστιανική Εκκλησία, που μεταλαμπαδεύει τόσους αιώνες τώρα το μήνυμα της Ανάστασης του Χριστού, από γενιά σε γενιά, κρατώντας την Αποστολική παράδοση, την αγιοπνευματική εμπειρία και την παρακαταθήκη  των μεγάλων αγίων σ’ αυτό το νησί.

Και όλα αυτά χάρη στις δύο αυτές  Αποστολικές μορφές,του Μεγάλου των Εθνών Παύλου και Βαρνάβα.

Όμως εκείνοι μας εδίδαξαν,  να κατανοήσουμε την διπλή ευθύνη, να κρατήσουμε καθαρή αυτή την αρχέγονη παράδοση στην εκκλησιαστική μας ζωή, στις συνήθειες μας, στην προσωπική και οικογενειακή μας σχέση με την Εκκλησία, καθώς και να διαφυλάξουμε αυτήν την Ιερά παρακαταθήκη που έχουμε ως ορθόδοξο γένος.

Ευχηθείτε, Μακαριώτατε ,τούτη η μέρα να αποβεί εόρτιος ημέρα φωτισμού και ανακαινίσεως για τον καθένα από εμάς και η ιερή αποστολή που συνοδεύει την ζωή μας, να γίνει φώς σωτηρίας όχι μόνο για εμάς, αλλά,  μέσω της Εκκλησίας , όλης της οικουμένης.

Αυτό άλλωστε μας λέγει και ο Μεγάλος των Εθνών Παύλος στην προς Ρωμαίους επιστολή του, όταν προτρεπτικά αναφέρει για το πώς θα πρέπει να βιώνουμε την καθημερινότητα μας, η οποία μπορεί, βέβαια,στο δίαβα της ζωής να φέρνει σε  δυσκολίες και αντιξοότητες.

« Δικαιωθέντες οὖν ἐκ πίστεως εἰρήνην ἔχομεν πρὸς τὸν Θεὸν διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ,

 δι᾿ οὗ καὶ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν τῇ πίστει εἰς τὴν χάριν ταύτην ἐν ἑστήκαμεν, καὶ καυχώμεθα ἐπ᾿ ἐλπίδι τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ.

οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ καυχώμεθα ἐν ταῖς θλίψεσιν, εἰδότες ὅτι θλῖψις ὑπομονὴν κατεργάζεται,

δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν, δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα,

δὲ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει, ὅτι ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐκκέχυται ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν διὰ Πνεύματος ῾Αγίου τοῦ δοθέντος ἡμῖν.

Δικαιωθήκαμε λοιπόν από την πίστη, και έχουμε ειρήνη με το Θεό μέσω του Κυρίου μας Ιησού Χριστού,

μέσω του οποίου έχουμε και την είσοδο με την πίστη στη χάρη αυτή στην οποία έχουμε σταθεί. και καυχόμαστε για την ελπίδα της δόξας του Θεού.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά και καυχόμαστε μέσα στις θλίψεις, ξέροντας ότι η θλίψη κατεργάζεται υπομονή,

και η υπομονή δοκιμασμένο χαρακτήρα, και ο δοκιμασμένος χαρακτήρας ελπίδα.

Και η ελπίδα δεν καταντροπιάζει, γιατί η αγάπη του Θεού έχει ξεχυθεί στις καρδιές μας με το Πνεύμα το Άγιο που μας δόθηκε.» (Ρωμ.Ε’,1-5).