English  Αρχική Σελίδα   Μητρόπολη   Μητροπολίτης   Eπισκοπή Αρσινόης  Επικοινωνία

       
  Δελτίο Κηρυγμάτων    

  
   Τυπικαί Διατάξεις
 
  
      Εορτολόγιον
 

  
Καταστατικό Εκκ. Κύπρου

 

 

 

  

 

 

Προσφώνηση

του Μητροπολίτη Πάφου Γεωργίου

προς τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Σερβίας κ.κ. Ειρηναίο

Πάφος 15 Νοεμβρίου 2016

 

 

        Μακαριώτατε Πατριάρχα Σερβίας,

                Σας υποδεχόμαστε σήμερα, με ιδιαίτερη συγκίνηση, στην Πάφο, την έδρα της θεοσώστου επαρχίας μας.

·       Στην πρώτη Ευρωπαϊκή πόλη που δέχτηκε επίσημα τον Χριστιανισμό, αφού πίστεψε, εδώ, ο Ρωμαίος διοικητής της.

·       Στην πόλη που ενταφίασε τον Σαούλ κι ανάδειξε τον Παύλο.

·       Στην επαρχία την οποία αγίασαν με τα δάκρυα των καρτερικών αγώνων τους μια πληθύς αγίων, που λάμπουν – αστέρες πολύφωτοι και αείφωτοι – στο νοητό στερέωμα της Εκκλησίας και που την περιέπουν ιδιαίτερα, όπως ο Άγιος Ιλαρίων ο Μέγας, ο Άγιος Νεόφυτος ο Έγκλειστος και ο Άγιος Πανάρετος, ο εν αγίοις προκάτοχός μου.

·       Στην καθέδρα του Εθνομάρτυρα Χρυσάνθου που με τη θυσία του υπέρ πίστεως και πατρίδος έγινε ορόσημο φωτεινό για όλες τις μετέπειτα γενιές.

·       Στο χώρο τούτο όπου αντηχεί ακόμα η αγωνιώδης κραυγή του Εθνάρχη Μακαρίου για τη σωτηρία της Κύπρου.

 

Έχοντας το βάρος και την ευθύνη της εκπροσώπησης των γιγαντιαίων αυτών μορφών στη σπάνια και μοναδική αυτή στιγμή, και εξ ονόματός τους, καθώς και εκ μέρους του χριστεπωνύμου πληρώματος της επαρχίας μας, σας καλωσορίζω, Μακαριώτατε, μαζί με την τίμια συνοδεία σας, και επαναλαμβάνω το Αγιογραφικό: «Ως ωραίοι οι πόδες των ευαγγελιζομένων την ειρήνην, των ευαγγελιζομένων τα αγαθά».

Επισκέφθηκαν, κατά καιρούς, την πόλη και την επαρχία μας, προκαθήμενοι κι άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών. Νιώσαμε και τότε συγκίνηση για την ίδια κοινή πίστη, το έν ποτήριον, το έν βάπτισμα. Δεν συμβαίνει το ίδιο όμως, σήμερα, με σας. Και το έχετε ακούσει κατά κόρον αυτές τις μέρες στην Κύπρο. Στο πρόσωπό σας καλωσορίζουμε τον πνευματικό ηγέτη ενός διαχρονικά φίλου λαού που μας συμπαραστάθηκε σ’ όλες τις δυσκολίες μας. Ενός λαού που πέρασε θλίψεις και δοκιμασίες, δηώσεις και εκπατρισμούς ανάλογους με τα παθήματα του δικού μας λαού.

Θα αισθάνεσθε και εσείς ήδη, Μακαριώτατε, συντονιζόμενος μαζί μας, κραδασμούς εσωτερικούς εντονότατους, πατώντας «ου έστησαν οι πόδες» των θεοκηρύκων Αποστόλων Βαρνάβα και Παύλου, αποκωδικοποιώντας ήχους χριστιανικούς, ηλικίας δύο χιλιάδων ετών, και στεναγμούς ελληνικούς, ηλικίας τρισήμισυ χιλιάδων ετών.

Η επαρχία μας δεν διέπρεψε μόνον επ’ αγιότητι. Ανεδείχθη και πρωτοπόρος στους εθνικούς αγώνες. Το αίμα των παιδιών της που επότισε και ποτίζει, κατά καιρούς, τα χώματά της, τής ελέπτυναν το εθνικό αισθητήριο και της προσέδωσαν ευαισθησίες πρωτόγνωρες και μοναδικές στον Κυπριακό χώρο.  Ήταν η επαρχία μας, μόνο αυτή, που αντιστάθηκε στο ξενοκίνητο πραξικόπημα και με την ολιγοήμερη, έστω, αντίστασή της, έσωσε τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και του έδωσε την ευκαιρία να διαφύγει και να συνεχίσει τον αγώνα για επιβίωση του λαού μας και διατήρηση του Χριστιανισμού στην Κύπρο.

Και στους σημερινούς δύσκολους καιρούς, η πόλη μας, αναμοχλεύει την εθνική συνείδηση των Πανελλήνων. Κι υποδεικνύει σ’ όλους το χρέος, καλώντας ακόμα κι εσάς, τους υψηλούς φιλοξενούμενούς μας, - μας το δίνει αυτό το δικαίωμα η κοινή μας πίστη – στον κοινό αγώνα. Μπορεί η αδήριτη ανάγκη να περιόρισε σήμερα τις επιδιώξεις μας στο εφικτό. Μα το εφικτό, όταν ο αγώνας είναι για επιβίωση δεν μεταφράζεται στο να περισώσουμε ό,τι μπορεί να περισωθεί. Ούτε και ταυτίζεται με την καθήλωση σε μιαν αρνητική μοιρολατρία. Το εφικτό είναι συνάρτηση της αποφασιστικότητας και της αγωνιστικής διάθεσής μας. Μπορεί, αν θέλουμε, να φτάσει το ευκταίο.

Ευλογείστε, Μακαριώτατε, αυτή τη διάθεση κι αυτό τον πόθο μας. Κι όταν θα υψώνετε «χείρας ικέτιδας» προς τον Θεό, παρακαλέστε τον και για την πνευματική μας προκοπή, αλλά και «όπως επιβλέψη επί την κάκωσιν της δούλης πατρίδος» μας.

Καλώς ήλθατε και πάλιν.