English  Αρχική Σελίδα   Μητρόπολη   Μητροπολίτης   Eπισκοπή Αρσινόης  Επικοινωνία

       
  Δελτίο Κηρυγμάτων    

  
   Τυπικαί Διατάξεις
 
  
      Εορτολόγιον
 

  
Καταστατικό Εκκ. Κύπρου

 

 

 

 

 
 
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ
Σε εκδήλωση της Ένωσης Αγωνιστών Πάφου για τα 50χρονα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πόλις Χρυσοχούς 05/27/2010
 
Του Μητροπολίτη Πάφου Γεωργίου
 
 
Συγχαίρω θερμά την Ένωση Αγωνιστών Πάφου για την πρωτοβουλία που είχε να διοργανώσει την αποψινή συνάντηση για να τιμηθούν τα πενηντάχρονα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όσο κι αν τα τραγικά γεγονότα του 1974, τις θλιβερές και καταστροφικές συνέπειες των οποίων βιώνουμε ακόμα, επικάλυψαν και σκίασαν το έτος - ορόσημο του κράτους μας, το 1960, καθώς και τον επικό αγώνα της ΕΟΚΑ, δεν μπορούμε να υποτιμήσουμε ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Ο αγώνας εκείνος ήταν η τρανότερη απόδειξη της Ελληνικότητάς μας. Μπορεί στους τόσους αιώνες της δουλείας που περάσαμε να είχαμε θύματα για την ελευθερία και την ελληνική ιδέα, μικροεπαναστάσεις και κινήματα, όμως το «55 είχε μια άνευ προηγουμένου καθολικότητα. Ο κυπριακός ελληνισμός, για να θυμηθούμε και τη θλιβερή μεθαυριανή επέτειο, δήλωνε έμπρακτα ότι «πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών». Ήταν, βέβαια, και τα αποτελέσματα του αγώνα εκείνου σημαντικά. Γι 'αυτό και γιορτάζουμε την επέτειο των 50 χρόνων της ανεξαρτησίας. Μπορεί να μην πετύχαμε τον σκοπό για τον οποίο αγωνιστήκαμε, απαλλακτήκαμε όμως από τον αποικιακό ζυγό. Θα μπορούσαμε, αν δείχναμε την πρέπουσα σωφροσύνη, την κουτσουρεμένη ανεξαρτησία που πήραμε, λόγω των δολοπλοκιών της Αγγλίας, της Τουρκίας και άλλων, να την ολοκληρώσουμε.
Λάθη δικά μας και εθνική παραφροσύνη μάς έφεραν σήμερα στην άκρη του κρημνού, ένα μόλις βήμα πριν από τον όλεθρο, τον εθνικό αφανισμό.
Ο άγιος Αντώνιος είχε πει κάποτε ότι θα έρθει καιρός που θα παραφρονήσει ο κόσμος όλος. Κι αν υπάρχει κάποιος με σώας τας φρένας θα του λεν: «συ είσαι ο παράφρων», γιατί ξεχωρίζεις από τη μάζα. Σκέφτομαι αν στα εθνικά μας θέματα έχουμε σήμερα παραφρονήσει όλοι και εδώ και στην Ελλάδα. Τα μεγαλύτερα βέλη προέρχονται, σήμερα, από το εσωτερικό μέτωπο, όχι από τους εχθρούς. Μας λεν Έλληνες ή ελληνόφωνοι σήμερα, ότι ο Ελληνισμός πρέπει πάντα να υποχωρεί. Μας λεν, οι πολλοί, ότι η εθνική αξιοπρέπεια είναι εθνικισμός. Ότι η σθεναρή στάση δεν ταιριάζει στον Ευρωπαϊκό μας πολιτισμό και στην παγκοσμιοποίηση. Μας καλούν να παραχωρήσουμε την μισή Κύπρο στην Τουρκία και να υποθηκεύσουμε σ 'αυτήν, την άλλη μισή. Στην Ελλάδα οι φωνές καλούν για μοίρασμα του Αιγαίου, απεμπόληση της Βορείου Ηπείρου, παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας στα Σκόπια και περιορισμό μας σιγά - σιγά στο λεκανοπέδιο της Αττικής.
Τελευταία γίνονται απόπειρες άλωσης και την ιστορικής μνήμης. Να αρνηθούμε το παρελθόν μας για να μη θίγεται το σύνοικον στοιχείο, αλλά και να μείνουμε «ως κάλαμος υπό ανέμων σαλευόμενος» χωρίς αντιστάσεις και αξίες. Να υποτιμήσουμε τον απελευθερωτικό μας αγώνα. Να δίνουμε συνεχώς δικαιολογητικά στην Τουρκία για τα εγκλήματά της στην Κύπρο. Να δικαιολογούμε την ανταρσία των Τούρκων κατά του νομίμου κράτους και να την χαρακτηρίζουμε ως «διακοινοτικές ταραχές».
Μέσα σ 'αυτό το λήθαργο και την ομαδική παράνοια καλούμαστε, λοιπόν, να γιορτάσουμε, ή να τιμήσουμε έστω, τα 50 χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Γι 'αυτό κι είπα ότι σας συγχαίρω. Γιατί μέσα στην εθνική μυωπία των πολλών και την αξιολογική σύγχυση, μπορέσατε να εκτιμήσετε την αξία της κρατικής μας οντότητας για την εθνική επιβίωσή μας στην γη αυτή των πατέρων μας.
Εσείς που προσφέρατε ανεκτίμητες υπηρεσίες στον τόπο προηγουμένως, υπερασπιζόμενοι τη νομιμότητα και τον Εθνάρχη Μακάριο, έχετε υποχρέωση να αντισταθείτε και τώρα. Όπως και τότε, το 1974, έτσι και τώρα, οι κερκόπορτες ανοίγουν από μέσα. Οι εθνικές και πνευματικές αλώσεις έρχονται όταν λείπει η αντίσταση, όταν απουσιάζει η μαχητικότητα. Σήμερα άλλαξε απλώς ο τρόπος υπόσκαψης. Δεν υπάρχουν, ίσως, ανατινάξεις σταθμών, ενέδρες, πραξικοπήματα. Υπάρχουν άλλοι τρόποι. Πέραν της νωχέλειας και των εκπτώσεων σε θέματα εθνικής εγρήγορσης, επιχειρείται και άλωση της Παιδείας, υποτίμηση των κλασσικών αξιών, κατάργηση της γλώσσας μας που είναι φορέας εθνικής αυτοσυνειδησίας, αλλοίωση της ύλης της Ιστορίας και των Θρησκευτικών.
Έχουμε χρέος να αντισταθούμε στον κατήφορο. Ιδιαίτερα εσείς που κάποτε δεν είχατε σκεφθεί ούτε τη ζωής σας, οφείλετε να επαγρυπνείτε. Υπάρχει δυνατότητα σωτηρίας. Φτάνει να θελήσουμε να ανασυντάξουμε τις δυνάμεις μας και να μείνουμε σταθεροί στην επιδίωξη του στόχου μας. Κι είμαι σίγουρος ότι και ο Θεός θα έλθει βοηθός και συμπαραστάτης.